PRZYCZEPY KEMPINGOWE//BLOG

Włochy przyczepą kempingową: Podróżowanie, Koszty, Atrakcje

Marcin Jankowski  •  29/Maj/2018 (15:17), aktualizacja 11/Lipiec/2018 (23:17)
Południe Europy, w tym i Włochy, to doskonały cel wakacyjnych podróży z przyczepą kempingową. Urokliwe plaże i ogrom zabytków zachowanych w historycznych miastach sprawiają, że Italia jest częstym celem turystycznych wyjazdów dla Polaków. Niemożliwe jest w jednym artykule opowiedzieć o Rzymie - stolicy Włoch i licznych atrakcjach i ciekawych miejscach godnych zobaczenia na Półwyspie Apenińskim. Trudno jest także nakreślić precyzyjną trasę podróży i zaproponować kolejność zwiedzania dla osób, które dotarły do Wiecznego Miasta czy innych nadmorskich miejscowości wypoczynkowych. Zależnie od czasu i środków, każdy musi samemu ułożyć sobie kolejność zwiedzania i dokonać wyboru obiektów. Jest to tekst poświęcony także Włochom w formie jednostronicowego przewodnika z praktyczną wiedzą dla turystów. Mini przewodnik został przystosowany do przeglądania na smartfonach, tabletach oraz komputerach oraz został zoptymalizowany do szybkiego ładowania jego zawartości.
PrzyczepyMarter.pl Włochy przyczepą kempingową: Podróżowanie, Koszty, Atrakcje

Wakacje we Włoszech z przyczepą kempingową. Organizacja podróży. Co zabrać ze sobą?


Wyjazd samochodem z przyczepą kempingową do Włoch będzie organizacyjnie różnił się od tego, jak byśmy wybrali przelot samolotem z biurem podróży czy wakacje samolotem na własną rękę. W dwóch ostatnich przypadkach trafiamy od razu do hotelu i nic nas nie interesuje. Organizując wyjazd samemu - przyczepą kempingową - na początku czeka nas więcej pracy organizującej sam wyjazd, natomiast finalnie będziemy bardziej niezależni niż z całą grupą wycieczkową, spędzając urlop w słońcu południa Europy. Polscy turyści zmierzający do Włoch wybierają zazwyczaj dwie trasy - pierwsza wiedzie przez Czechy i Austrię, a druga Słowację i Austrię. W zasadzie nie ma to większego znaczenia ponieważ odległości są te same, kwestia jedynie wygody podróżowania i własnego doświadczenia.
Ubezpieczenia Online OC/AC/NNW

Zwrócić należy uwagę na opłaty za płatne odcinki dróg jadąc samochodem z przyczepą kempingową przez Europę. W przypadku Słowacji tzw. winiętę możemy (i oczywiście musimy) wykupić jedynie przez internet. Na naszą skrzynkę pocztową dostaniemy jej elektroniczną wersję, a w zasadzie potwierdzenie wykupienia myta dla tablicy rejestracyjnej samochodu osobowego na dany okres. Dodatkowo zalecam wydrukować potwierdzenie wykupienia winiet. W przypadku Austrii wykupuje się specjalną nalepkę na szybę, również na z góry określony okres. Podobnie jest w Czechach. W Austrii oraz w Czechach nie zapłacimy dodatkowej opłaty za przyczepę. Na Słowacji również nie ma dodatkowej opłaty za przyczepę kempingową, jeśli DMC naszego zestawu jest mniejsza niż 3,5 tony. Natomiast w przypadku Włoch opłaty za płatne odcinki dróg uiszcza się w bramkach rozstawionych na drogach, tak samo jak w Polsce. Polscy turyści muszą się przygotować na to, że opłaty te są stosunkowo wysokie, a stawki za przejazd uzależnione są od regionu Włoch. Koszt pokonania około 500 - 600 km autostradą wynosi 50 - 60 Euro. W przypadku poboru opłat we Włoszech najlepiej dysponować gotówką, ponieważ choć można płacić kartami kredytowymi to zdarza się, że ta forma płatności jest odrzucana.

Włochy dla kierowców, w kontekście obowiązujących tam przepisów, nie będą się zbytnio różniły od naszych krajowych. Pamiętaj, że jadąc z przyczepą kempingową obowiązują Cię większe limity prędkości niż jadąc samym autem bez holowanej przyczepy. Dla samochodów osobowych z i bez przyczepy, w terenie zabudowanym limit wynosi 50 km/h. Poza terenem zabudowanym, z przyczepą możesz poruszać się 70 km/h, a bez przyczepy 90 km/h. Na autostradach i drogach ekspresowych, tak samo jak w Polsce, limit prędkości z przyczepą wynosi 80 km/h. Natomiast poruszając się samochodem bez przyczepy limit ten wynosi 130 km/h. Obowiązkowe jest także używanie pasów bezpieczeństwa oraz fotelików dla dzieci. Jeśli chodzi o dopuszczalne stężenie alkocholu, to we Włoszech doświadczony kierowca może mieć 0,5 promila. Kierowcy zawodowi oraz początkujący do 3 lat doświadczenia - nie mogą jeździć po spożyciu alkocholu. We Włoszech zabronione jest jednoczesne kierowanie samochodem i prowadzenie rozmów przez telefon komórkowy. Można za to korzystać ze zestawów głośnomówiących. Tak samo jak w Polsce, we Włoszech obowiązuje jazda z włączonymi światłami przez całą dobę. W każdym samochodzie powinny znajdować się kamizelko odblaskowe - dla kierowcy i pasażerów. Ponadto na wyposażeniu podróżnych w samochodzie powinien znajdować się trójkąt ostrzegawczy, a jeżeli holujem przyczepę kempingową powinniśmy mieć dwa trójkąty ostrzegawcze. Kierowcy podróżujący po Włoszech muszą także się liczyć z tym, że ceny paliw na Półwyspie Apenińskim są jedne z najwyższych w Europie. Średnio kształtują się one na poziomie 6 - 7 złoty za litr benzyny lub oleju napędowego (czerwiec 2018 rok). Na autostradzie we Włoszech za litr benzyny zapłacimy około 1,80 - 1,90 euro. Po za autostradą ceny benzyny będą niższe i możemy się spodziewać około 1,50- 1,60 euro za litr benzyny.

Sporym utrudnieniem dla kierowców może być znalezienie miejsc parkingowych, zwłaszcza w tych dużych miastach. Jednak są to uroki podróżowania własnym autem, z czym każdy zmotoryzowany turysta musi sobie poradzić. Chcąc znaleźć bezpłatne miejsce parkingowe, szukaj stref oznaczonych białymi liniami. Strefy wyznaczone niebieskimi liniami są parkingami płatnymi. Miejsca postojowe wyznaczone zielonymi liniami, mają pewne obwarowania i postój na nich jest dozwolony jedynie w określonych godzinach.

Jeśli chodzi o koszt pobytu na kempingu z przyczepą kempingową ceny uzależnione są od standardu obiektu, regionu turystycznego oraz okresu w jakim udajemy się do Włoch. Wysoki sezon w Italii zaczyna się gdzieś od połowy lipca do końca sierpnia, kiedy panują największe upały. Pobyt dwóch osób na kempingu wraz z przyczepą kempingową z dostępem do elektryczności to około 30 - 35 euro za dobę. Wynajem domku/bungalovu na kempingu to koszt około 50 - 65 euro. Im obiekt turystyczny będzie miał wyższy standard ceny te mogą wzrosnąć nawet o 100%.

Pojęcie drogiego lub taniego pobytu turystycznego we Włoszech jest względne i w dużym stopniu uzależnione jest to od zasobności portfela każdego turysty. Jednak trzeba podreślić, że Italia na tle cen w Polsce, jeśli chodzi o żywność czy inne produkty, jest droższa. Wyjeżdżając jednak do Włoch w okresie wakacyjnym możemy być pewni jednego - dobrej pogody, którą nad Bałtykiem doświadczymy raczej w kratkę! W słonecznej Italii, nawet w deszczowe dni temperatura będzie oscylowała w okolicach 25 - 30 stopni. Tutaj po przejściu nawet dużej ulewy i burzy po kilkudziesięciu minutach zaraz wychodzi słońce, a temperatura jest nie do wytrzymania... Dobrą uwagą dla zmatoryzowanych poruszających się po włoskich drogach będzie to, aby mieli na uwadze fakt, że w weekendy w okolicach miejscowości nadmorskich panuje duży ruch, który może prowadzić do sporych korków. Wielu Włochów z dużych miast wykorzystuje kilka dni wolnego i wyjeżdża wtedy na kempingi nad morzem. Znaczna część plaż we Włoszech jest piaszczysta i w przeważającej większości są one ogólnodostępne. Rzadziej spotkamy plaże kamieniste. Oprócz wypoczynku nad wodą, Włochy to także kraj wielu atrakcji turystycznych, o których dowiesz się z przewodnika, informatorów dostępnych w obiektach turystycznych oraz punktach informacji turystycznej zlokalizowanych w wielu miejscach często odwiedzanych przez turystów.

Rzym dla Turystów: Koloseum, Plac Wenecki, Watykan i Zamek Anioła. Mini przewodnik dla zwiedzających w podróży z przyczepą kempingową.


Punktem wyjściowym zwiedzania "Wiecznego Masta" niech zatem będzie Kapitol w Rzymie. Rozpoczynamy krótkim opisem tej części miasta, w której zachowały się liczne pozostałości Rzymu starożytnego. Wszystkie one zgrupowane są w okolicach dwóch wzgórz - Kapitolu i Palatynu. Ponadto dowiesz się praktycznych porad wybierając się w podróż przyczepą kempingową do Włoch. Dowiedz się wszystkiego o Rzymie i Watykanie w opublikowanym przewodniku dla turystów zwiedzających Włochy. Podziel się wrażeniami z podróży w komentarzach do wybranych artykułów opublikowanych w serwisie informacyjnym. Historia i zabytki Rzymu, stolicy starożytnego imperium, wzbogaconych w czasach papieskich i zachowane do dnia dzisiejszego...

Według rozpowszechnionej tradycji Rzym założony został 21 kwietnia 753 roku. Data ta oczywiście mimo pozornej ścisłości, nie odpowiada prawdzie historycznej. Osada na Palatynie istniała dużo wcześniej i wskazany termin może co najwyżej zbiegać się z chwilą połączenia się kilku gmin nad Tybrem w jedno miasto. Początkowe dzieje Rzymu (królewskiego do roku 510 i republikańskiego do 44 roku p.n.e.) nie wskazywały na wielką rolę, którą miał on w przyszłości odegrać. Siedziba małego plemienia Latynów rozwijała się dzięki korzystnemu położeniu na drodze handlowej z głębi lądu do ujścia Tybru. Z drugiej strony Rzym był dostatecznie oddalony od brzegu morza, by uniknąć łupieżczych wypraw korsarskich.

Wzgórze Palatyn - miejsce gdzie powstała najstarsza osada Rzymska. Jak wiadomo najstarsza osada Rzymska powstała na Palatynie, wzgórzu dominującym nad rynkiem i połączonym przez Welię z pagórkiem Eskwilińskim. Na Palatynie z najważniejszych budowli wymienić należy dom Liwii, żony pierwszego cesarza Augusta (31 r. p.n.e. - 19 rok) w którym zachowały się ołtarz domowy, jadalnia, tablinum (rodzaj salonu) i dwa inne pokoje. Ściany domu pokryte były pięknymi malowidłami, z których ocalał obraz przedstawiający mitologiczną scenę: Ionę strzeżoną przez smoka Argossa.

W sąsiedztwie domu Liwii znajdują się resztki pałacu Flawiuszów, zbudowanego przez Domicjana (81-96), a składającego się z trzech części. Pierwsza z nich przeznaczona była do przyjęć, drugą stanowiły apartamenty prywatne, w trzeciej znajdował się ogród ozdobiony posągami i fontannami. Dzisiejsze ruiny pozwalają rozpoznać układ wielkiego domu rzymskiego. Wejście do Pałacu znajduje się od strony forum i prowadzi do wielkiej halii przyjęć, szerokiej na 30 metrów zdobionej marmurowymi kolumnami i wielkimi posągami z bazaltu. Oczywiście dziś pozostały z tego jedynie resztki. Dalej przez boczne wejście wchodzi się do Bazyliki gdzie wydawano wyroki sądowe a następnie do prywatnej kaplicy cesarskiej.

Obok Pałacu Flawiuszów zbudowano hippodrom, szeroki na blisko 50 metrów a długi na 160 metrów, na którym odbywały się widowiska i parady wojskowe. W środku budowli są resztki wspaniałej loży cesarskiej.

Kapitol - jako nastarsze centrum Rzymu. Wzgórze kapitolińskie, wysokie na 50 metrów, było z czasem głównym centrum Rzymu, znajdowały się tam bowiem dwie najważniejsze budowle królewskiego i republikańskiego Rzymu tj. świątynia Jowisza i cytadela obronna gdzie wznosiła się świątynia Junony Moneta, budynek mennicy państwowej (stąd do dzisiejszego dnia pieniądz nazywa się monetą). Ze świątyń tych nie zachowały się żadne ruiny, natomiast z archiwum państwowego, jakim było tabularium, wybudowanego w pierwszym wieku przed Chrystusem, możemy dziś oglądać wejście w formie łuku i dwie wysokie ściany. Z Kapitolu zwiedzający mogą oglądać najwspanialszą bodaj panoramę Rzymu.

Rzym Forum Romanum - resztki budowli rynku rzymskiego z okresu republikańskiego. U stóp wzgórz palatyńskiego i kapitolińskiego w wąskiej dolinie znajdują się resztki budowli rynku rzymskiego (Forum), zbudowanego w czasach republikańskich. Z większości tych budowli pozostały jedynie resztki, jak naprzykład trzy kolumny świątyni Wespazjana (cesarza w latach 69 - 79), pozatym posadzka świątyni Zgody, a jedyną budowlą zachowaną w całości jest więzienie Mamertyńskie, zbudowane w IV wieku p.n.e. Niższą kondygnację tego więzienia stanowi Tullianum, znane zarówno z historii Rzymu pogańskiego (zginął tam król Numidów Jugurta, towarzysze Katyliny, przywódcy powstania żydowskiego przeciw Rzymowi), jak i chrześcijańskiego, ponieważ wedle tradycji więziono tam dwóch apostołów, Piotra i Pawła (opis tego więzienia znajdziemy w Quo Vadis Sienkiewicza.

Główne wejście na Forum Romanum znajduje się od strony via dell Impero, gdzie po prawej stronie oglądać można resztki Bazyliki Emila oraz Curia, w której odbywały się zabrania Senatu Rzymskiego. Czarny kamień znajdujący się na przeciwko stanowi wedle tradycji rzymskiej - grób pierwszego króla Romulusa. Nieco dalej wznosi się triumfalny Łuk cesarza Septimusa Sewera z roku 203. Na lewo od łuku znajdowała się trybuna dla mówców na zebraniach ludowych, ozdobiona dziobami zdobytych okrętów, skąd pochodzi jej nazwa "rostra". Niedaleko stoi mały ołtarz boga Wulkana, jedna z najstarszych pozostałości Rzymu.

Wzdłuż Via Sacra znajdują się ruiny bazyliki Giulia, rozpoczętej przez Cezara, a dokończonej przez Augusta. Budowla ta, która przeznaczona była na zebrania polityczne i miejsce sądu, podzielona jest na 5 naw i liczyła 100 metrów długości a 50 metrów szerokości. Z boku wzniosiła się świątynia Saturna, stanowiąca jednocześnie budynek skarbu państwa w czasach rzymskich.

Widoczne z tego miejsca trzy kolumny korynckie, stanowią pozostałość świątyni Kastora i Polluksa. Ze świątyni Juliusza Cezara pozostały bardzo niewielkie resztki. W VI wieku na miejscu budowli cesarskich, kościół św. Marii Starożytnej (Santa Maria Antiqua). Nieco bardziej z tyłu, za świątynią Cezara napotykamy na resztki Regia, budynku, w którym w czasach republiki mieściły się urzędy najwyższego kapłana (pontifex maximus), gdzie przechowywano zapiski historyczne, spisy urzędników, a więc najstarsze pomniki historii Rzymu. Niedaleko od Regii znajdowała się okrągła świątynia Vesty i dom, w którym mieszkały westalki.

Wracając zpowrotem przez Via Sacra napotykamy na sześć wysokich kolumn korynckich, wykutych z jednego kamienia a stanowiących resztki świątyni cesarza Antonina i jego żony - Faustyny (138 - 161). Kościół św. Kosmy i Damiana, założony w 527 roku, obejmuje dziś dwie stare budowle rzymskie, mianowicie świątynię Romulusa, wzniesioną w IV wieku i świątynię miasta Rzymu (Templum saerse Urbis). Dalej wreszcie, przy końcu Via Sacra, wznosi się Łuk Tytusa zbudowany po zdobyciu Jerozolimy w 70 roku. Rzeźby na łuku odnoszą się właśnie do oblężenia Jerozolimy i walki z Żydami.

Rzym: Kolosseum Tytusa miejsce 100 dniowych igrzysk dla ludu i okazała budowla jako źródło kamienia budowlanego. W XV i XVII wieku, uważany był jako źródło kamienia budowlanego, którego używano do budowy pałaców (np. Palazzo Venezia). W XVIII wieku papież Benedykt XIV poświęcił to miejsce Męce Pańskiej dla uczczenia krwi męczenników, przelanej w czasie igrzysk. Od tej pory odbywa się tu w Wielki Czwartek w okresie Wielkanocy uroczysta procesja, w której udział biorą wierni. Teatr sam nie był nigdy kryty, tylko w czasie upałów służba rozciągała na linach olbrzymi namiot. Siedzenia wznosiły się w trzech kondygnacjach i mogły pomieścić blisko 50 tysięcy widzów. Rząd pierwszy przeznaczony był dla cesarza, dworu i Westalek.

Arena, na której odbywały się igrzyska mierzyła na osi podłużnej 86 metrów a poprzecznej 54 metry. Mimo, że z pierwotnej budowli pozostała dziś właściwie tylko 1/3 całości, wywiera ona potężne wrażenie, obserwowana zarówno z dołu, jak i z wyższych pięter, nie mówiąc, że z góry rozpościera się bardzo piękny widok na najbliższe dzielnice. Szczególnie malowniczo przedstawiają się te ruiny wieczorem podczas pełni księżyca i dlatego są bardzo chętnie odwiedzane przez miejscowych i przyjezdnych.

Obok Kolosseum w stronie zachodniej wznosi się Łuk Triumfalny Konstantyna (Arcus Constantini), zbudowany przez niego po decydującym zwycięstwie nad Maksencjuszem, które skłoniło go ostatecznie ku chrześcijaństwu (in boc signo vinces). Łuk ten jest najlepiej ze wszystkich w Rzymie zachowany, mimo że i on w średniowieczu jako twierdza obronna. Bogate rzeźby, które zdobią ten łuk pochodzą w znacznej części z rozmaitych starszych budowli, a umieszczone zostały dla ozdoby w czasie, gdy sztuka klasyczna znajdowała się w głębokim upadku. Mimo iż przedstawiają one wielką wartość i są bardzo interesujące, błędem byłoby przypuszczać, że sceny wojenne na nich wyobrażone są odnoszą się wyłącznie do cesarza Konstantyna. Droga biegnąca od łuku Konstantyna to dawna Via Trumphalis, prowadzi na wzgórze celijskie (Monte Celio), do Term Karakalli i Katakumb św. Kaliksta.

Centrum Rzymu: Inne rynki cesarskie z resztkami zabudowań. W czasach Rzymu starożytnego powstało kilkanaście rynków, z których najważniejsze są: Juliusza Cezara, Augusta, Wespazjana, Domicjana i Nerwy oraz Trajana. Forum Juliusza Cezara obejmuje przestrzeń 6 tysięcy metrów kwadratowych i otoczone jest resztkami zabudowań. Przy końcu rynku znajdowała się świątynia Venus Rodzicielki, zbudowana w 46 roku p.n.e. Pozostały z niej trzy kolumny. Resztki innych budowli na rynku pochodzą z czasów późniejszych. Między nimi znajduje się bazylika Argentaria, stanowiąca w Rzymie starożytnym kantor wymiany pieniędzy.

Z Forum Juliusza Cezara przechodzi się przez ulicę do Forum Augusta, na którym wznoszą się resztki świątyni Marsa Mściciela (Mars Ultor), zbudowanej przez Augusta po bitwie pod Philippi (42 r. p.n.e.), w której zginęli mordercy Cezara: Cassius i Brutus. Ze świątyni pozostało dziś kilka kolumn. Między świątynią Cezara a Rynkiem Augusta cesarz Wespazjan zbudował świątynię Pokoju (Templum Pacis) na założonym przez siebie rynku.

Zbudowane w latach 111 - 114 Forum Trajana, u którego wejścia wznosi się wspaniały, mający 126 metrów szerokości łuk triumfalny. Bazylika Ulpia dziś jeszcze wskazuje na dawne bogactwo swymi kolumnami i posadzkami. Jedną z największych pamiątek Rzymu Cesarskiego jest kolumna Trajana (98-117), wzniesiona na pamiątkę zwycięstw nad Dakami (plemiona zamieszkujące dzisiejszą Rumunię). Kolumna liczy 36 metrów wysokości i na szczycie jej znajduje się statua św. Piotra, którą umieścił tam papież Sykstus V (1585 - 1590) usunowszy posąg cesarza Trajana. Cała kolumna pokryta jest płaskorzeźbami, ilustrującymi wyprawę przeciw Dakom.

Rzym: przejdź z Kapitolu przez Plac Wenecki do Zamku św. Anioła. Plac Wenecki z pomnikiem Wiktora Emanuela II i Grobem Nieznanego Żołnierza
Między dwoma szczytami wzgórza Kapitolu znajduje się plac, którego plan zabudowania rozpoczął Michał Anioł Buonarotti w 1536 roku. Dziś wznoszą się tam trzy wielkie budowle, mianowicie pałac Senatorski, pałac dei Conservatori oraz muzeum Kapitolińskie. W środku wznosi się posąg konny cesarza Marka Aureliusza (161 - 180), na wzór którego Thorlwadsen stworzył posąg ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie. Pałac Senatorski zbudowany został na miejscu starego archiwum państwowego. Pałac Konserwatorów, znajdujący się po prawej stronie wzniesiony według planów Michała Anioła w latach 1564- 1568, obecnie zawiera muzeum i zbiór obrazów. Muzeum łączy się z murami, które stanowią resztki świątyni Jowisza z VI wieku p.n.e. Również i trzeci budynek, tj. Muzeum Kapitolińskie zbudowano na podstawie planów Michała Anioła. Muzeum to założone z końcem XV wieku jest najstarszym zbiorem rzeźb w świecie. Znajduje się tam m. in. sławna Wenus Kapitolińska z marmuru kardyjskiego.

Z Kapitolu schodzimy ku Piazza Venezia, przechodząc koło kościoła św. Marii na Aracoeli (Santa Maria in Aracoeli), zbudowanego na miejscu dawnej cytadeli rzymskiej w V wieku.

Piazza Venezia leży u stóp wzgórza kapitolińskiego po północnej jego stronie. Zbocze wzgórza zajmuje obecnie olbrzymich rozmiarów pomnik Wiktora Emanuela II, budowany w latach 1885 - 1925. Pomnik, którego wysokość wynosi około 64 metrów, składa się z szeregu kondygnacji schodów, zakończonych u góry portykiem, ozdobionym szeregiem kolumn wysokich na 15 metrów, mozaikami i malowidłami. Na występach schodów umieszczone są figury z brązu złoconego. Na plan pierwszy wysuwa się postać króla na koniu, u stóp której po I wojnie światowej umieszczono Grób Nieznanego Żołnierza (Tomba del milite ignioto) z wiecznie płonącą lampą. Pomnik cały z białego marmuru, swymi olbrzymimi rozmiarami czyni potężne wrażenie, jako monumentalne zamknięcie placu, mimo iż co do jego wartości artystycznej zdania są podzielone.

Po prawej stronie, patrząc na pomnik króla Wiktora Emanuela II, Plac Wenecki zamyka pałac, od którego otrzymał on nazwę. Zbudowany około 1450 roku w stylu florenckim przez kardynała Barbo, późniejszego papieża Pawła II, wzorowany był na budowlach średniowiecznych. Materiału na ten kolosalny pałac dostarczyło Colosseum. W 1560 roku podarowany zostął Rzeczpospolitej Weneckiej a w końcu XVIII wieku przeszedł na własność Austrii, która używała go na pomieszczenia swej ambasady przy Stolicy Apostolskiej. Po I wojnie światowej na mocy traktatu pokojowego został on własnością rządu włoskiego, który umieścił w nim urzędy i instytucje naukowe, urządzając na pierwszym piętrze wystawy. Po dojściu do władzy Benito Mussoliniego w pomieszczeniach pałacowych urządzono jego rezydencję. Podczas przemówień wygłaszanych z balkonu, plac gromadził mieszkańców Rzymu. W gmachu na uwagę zasługuje obok fasady i komnat na piętrze, wewnętrzny dziedziniec kolumnowy.

Z pałacem od strony pomnika Wiktora Emanuela II łączy się ściśle kościół San Marco (patron Wenecji) założony według podania za czasów cesarza Konstantyna. Obecna budowla pochodzi z IX wieku i była wieloktronie odnawiana. We wnętrzu, do którego schodzi się z przedsionka po kilku schodach, zwraca uwagę pięknie rzeźbiony strop drewniany z XV wieku, w prezbiterium, które wznosi się wysoko ponad nawą główną, ciekawa posadzka marmurowa i mozaiki z IX wieku w półkolistej absydzie.

Po drugiej stronie placu Plazzo Venezia, w głębi znajduje się widoczny kościół S. Maria di Loreto i kolumna Trajana.

Z placu Weneckiego rozpoczyna się główna od wieków arteria Rzymu - Corso Umberto. Mijając szereg pałaców, dochodzimy do placu Kolumny Marka Aureliusza, wzniesioną na pamiątkę zwycięstw nad plemionami germańskimi. Kolumna liczy 45 metrów wysokości i na jej szczycie znajduje się posąg św. Pawła, ponieważ papież Sykstus V usunął statuę cesarza. Plac Colenna zamknięty jest z jednej strony galerią zbudowaną w czasach nowożytnych. Posuwając sie dalej w kierunku Tybru dochodzimy do Piazza del Popolo, na środku którego wznosi się egipski obelisk Ramzesa II, przewieziony do Rzymu przez cesarza Augusta. W prawym rogu placu stoi kościół św. Marii del Popolo, z kaplicą Chigi, gdzie znajdują się malowidła Rafaela. Od biegnącej z tego placu Via Flamina skręcamy w kierunku mostu Milvio (Ponte Molle), w pobliżu którego rozegrała się w 312 roku bitwa między Konstantynem a Maksencjuszem.

Rzym: Z Kapitolu przez Plac Wenecki do Piazza del Popolo. Z Kapitolu przez Plac Wenecki udać się możemy inną drogą przez Via Lata na Plac Minerwy, na środku którego stoi pomnik wyobrażający słonia, dzieło szkoły Berniniego. W prawym rogu placu wznosi się zbudowany z końcem XIII wieku kościół Santa Maria sopra Minerwa. Jest to jedyny w Rzymie kościół w stylu gotyckim. Wewnątrz znajdują się ważne dzieła artystyczne, w tym po lewej stronie ołtarz z Chrystusem niosącym krzyż wykonany przez Michała Anioła i jego uczniów. W kościele pochowany został papież Urban VII (1590) i wielki humanista, kardynał Piotr Bembo (1547).

Posuwając się dalej drogą Via della Minerva dochodzimy do Placu Panteonu, zbudowanego przez zięcia cesarza Augusta, Agryppę w 27 roku p.n.e. Budowla ta poświęcona była jako świątynia pogańska wszystkim bogom (stąd nazwa, z greckiego pan - wszystko, theos - bóg), a później zmieniona została na kościół katolicki. Budowla była kilkakrotnie zmieniana na skutek zniszczeń i pożarów. W kaplicy po prawej stronie pochowany jest król Wiktor Emanuel II (1849 - 1878), naprzeciw syn jego król Humbert (1878 - 1900), a między piątą a szóstą kaplicą spoczywa jeden z największych malarzy wszystkich czasów Rafael. W pobliżu Panteonu przy Via Giustinani znajduje się kościół Ludwika Francuskiego, zbudowany przez papieżą Klemensa VII (1523 - 1534) z pomocą jego krewnej królowej francuskiej Katarzyny de Medici.

Wracają przez Via della Sapienza napotykamy pałac Sapienza, w którym mieści się Uniwersytet. Na dziedzińcu pałacu należy zwiedzić kaplicę św. Iwona w kształcie sześcioboku, zbudowaną przez Borrominionego w 1680 roku. Następnie przez krótką ulicę Via dei Camestari dochodzimy do Placu Navona, gdzie niegdyś stał cyrk rzymski i odbywały się wyścigi.

Na placu wznoszą się cztery fontanny, z tych najpiękniejsza fontanna czterech rzek (Nil, Ganges, Dunaj i La Plata) zbudowana w połowie XVII wieku przez Berniniego i jego uczniów. Po lewej stronie placu mieści się kościół San Agnese (św. Agnieszki) i Pałac Pamfili. Kierując się w stronę Tybru mijamy budynek Pałacu Sprawiedliwości z 1910 roku.

Przechodząc koło Pałacu Borghese, zbudowanego przez papieża Pawła V, kierujemy się na prawo przez VIa Tomaselli mijamy kościół św. Hieronima, zbudowany w 1389 roku przez Dalmatów i Słowenów i dochodzimy do mauzoleum Augusta, gdzie pochowano członków rodziny Juliuszów i Klaudiuszów pierwszej dynastii rzymskiej. Naprzeciw mauzoleum znajduje się rekonstrukcja ołtarza pokoju, wzniesionego przez Augusta, po zwycięstwie w Hiszpanii i Galii (Ara Pacia).

Piazza del Popolo, leży w stronie północnej miasta, tuż obok bramy tej samej nazwy (Porta del Popolo) przez którą odbywały uroczysty wjazd wszystkie poselstwa przybywające do Rzymu z północy. Plac ten był także widownią szczególnie uroczystego wjazdu poselstwa polskiego, które król Władysław IV pod przewodnictwem Jerzego Osolińskiego w 1634 roku wysłał do Rzymu, a które bogactwem i przepychem strojów olśniło Rzymian i długi czas zachowało się w ich pamięci.

Plac jest kształtu okrągłego, po stronie zachodniej i wschodniej ujęty półkolistym murem z basenami i grupami rzeźb w środku. Środek placu zajmuje staroegipski obelisk z hieroglifami, wysokości 36 metrów, który cesarz August w 10 roku p.n.e. ustawił początkowo na arenie Circus Maximus u podnóża Palatynu dla upamiętnienia podboju Egiptu. Papież Sykstus V przeniósł obelisk na to miejsce w 1589 roku i ustawił pośród czterech lwów, wyrzucających wodę.

Obok wspomnianej bramy znajduje się kościół S. Maria del Popolo, zbudowany w końcu XI wieku przez papieża Paschalisa II, podobno na miejscu grobowców rodziny Nerona, przy którego grobie straszyły złe duchy. Kościół, który posiada tytuł kardynalski, przebudowywany był kilkakrotnie, głównie w końcu XV wieku i w połowie XVII wieku przez Berniniego i posiada bardzo wiele dzieł sztuki, zwłaszcza nagrobków z końca XV wieku, freski Pinturicchia na sklepieniu w prezbiterium i w kaplicy Ventui (pierwsza kaplica na prawo) i Capella Chigi, zbudowaną i ozdobioną pięknymi mozaikami według pomysłów Rafaela.

W południowej stronie placu wznoszą się dwa podobne kościółki barokowe z kopułami (S. Maria in Monte Santo na lewo i S. Maria de'Miracoli na prawo), obok których znajdują się wyloty trzech ulic - na lewo Via del Babuino, prowadząca na Piazza di Spagna, w środku Corso Umberto, na której końcu widać pomnik Wiktora Emanuela na Piazza Venezia, na prawo Via di Ripetta, prowadząca ku dawnemu portowi nad Tybrem.

Rzym: Trasa od Kapitolu do Zamku św. Anioła i dalej przez Zatybrze do Watykanu. Z Kapitolu rozpocząć możemy inną jeszcze trasę, mianowicie przez Via del Plebiscito do Via Corso Vittorio Emanuele. Po drodze mija się Pałac Bonapartego, Pałac Diora, a następnie dochodzi się do największego kościoła jezuickiego w Rzymie pod wezwaniem Jezusa (Chiesa del Gesu). Kościół wybudowany został w końcu XVI wieku i główna jego kaplica poświęcona jest założycielowi zakonu - św. Ignacemu Loyoli. Idąc dalej przez Corso Vittorio Emanuele, mijamy kościół św. Andrzeja z końca XVI wieku, gdzie znajdują się dwa groby papieży Piusa II i III. Przy samym Corso wznosi się pałac rodziny rzymskiej Massimo, wybudowany w 1536 roku na miejscu zburzonego w 1527 roku. W pobliżu Pałac rodu Braschi, z którego pochodził papież Pius VI (1775 - 1799). Przechodząc kilka ulic do Placu Farnese należy zwiedzić Pałac Farnese z początku XVI wieku (częściowo budowany przez Michała Anioła), gdzie na pierwszym piętrze mieści się bogata galeria obrazów.

Na pobliskim placu della Cancelleria wznosi się pałac tej samej nazwy, którego budowę zakończył w 1511 roku Bramante. Powróciwszy na Corso Vittorio Emanuele dochodzimy do kościoła zwanego Chiesa Nuova, wielkiej budowli x XVI wieku z licznymi dziełami sztuki tego wieku. Przez most na Tybrze przechodzimy do Zamku św. Anioła, niegdyś mauzoleum zbudowanego przez cesarza Hadriana (118 - 138). Budowla ta w kształcie koła jest jedną z najciekawszych pod względem wyglądu i związana jest ściśle z historią starożytnego Rzymu. Swoją obecną nazwę zawdzięcza papieżowi Grzegorzowi Wielkiemu (590 - 604). Z Zamku św. Anioła przez Zatybrze przechodzi się do Watykanu.

Zamek św. Anioła i Watykan: Suwerenne Państwo Papieża w Rzymie z Bazyliką św. Piotra - największym kościołem na świecie oraz twierdza chroniąca bezpieczeństwo byłych papieży. Zamek św. Anioła (Castel S. Angelo) zbudowany został przez cesarza Hadrjana, jako miejsce wiecznego spoczynku dla niego i jego następców, ponieważ przez blisko 100 lat chowano w nim innych cesarzy. Mauzoleum to składało się wówczas z podmurowania kwadratowego (o boku 84 metrów długości) i na niej cylindrycznej budowli, o średnicy 64 metrów. Dwie te części budowli Hadrjana istnieją po dziś dzień, nie zachowała się jednak część górna, którą tworzyło okrągłe podmurowanie z wielkim posągiem cesarza. W czasie walk z barbarzyńcami zaczęto używać grobowca jako twierdzy i rolę tę zachował on również po przejściu miasta we władanie papieży. Swą obecną nazwę zawdzięcza on temu, iż papieżowi Grzegorzowi W. raz w czasie procesji z powodu zarazy w 590 roku ukazał się w chmurach nad budowlą św. Michał Anioł z mieczem w ręku. Na cześć tego cudu zbudowano na miejscu pomnika cesarskiego kaplicę pod wezwaniem św. Anioła, od której poszła nazwa obecna. W X wieku budowla została zamieniona na regularną twierdzę papieską, w której papież znajdowął schronienie w chwilach niebezpieczeństwa, zwłaszcza rolę tę spełniał od chwili powrotu papieży z niewoli awiniońskiej i przeniesienia pałacu do Watykanu. Wówczas połączono Watykan z Zamkiem św. Anioła murem obronnym i sklepionym gankiem, dla obrony w razie nagłego niebezpieczeństwa, tu przechowywano najcenniejsze archiwa i skarbiec papieski. Z podwórza dostajemy się schodami do starożytnego korytarza sklepionego, który biegnie spiralnie obok cesarskich komór grobowych. Na pierwszym piętrze znajduje się kapliczka renesansowa, muzeum inżynierii włoskiej (Museo del Genio) i stara apteka kompletnie urządzona. Na drugim piętrze ubikacje mieszkalne papieża, wśród których zwraca uwagę skarbiec z olbrzymimi skrzyniami, okutymi żelazem, sypialnia papieska i łazienki. Ze szczytu Zamku św. Anioła, na który prowadzą schody, piękny widok na miasto.

Obok Zamku św. Anioła wznosi się po prawej stronie, gmach z białego marmuru - pałac sprawiedliwości (Palazo di Giustizia), po lewej stronie znajduje się Piazza Pia, skąd prowadzą do Watykanu, dwie równoległe ulice - Borgo Nuovo (na prawo) i Borgo Vecchio (na lewo). Przy tej ostatniej ulicy znajduje się olbrzymi szpital św. Ducha (Ospedale di S. Spirito), założony w początkach XIII wieku przez papieża Innocentego III. W szpitalu tym jest obecnie 1 000 łóżek dla chorych, w połączonym zaś z nim przytułku dla podrzutków miejsce na 3 000 dzieci, prócz tego mieści się tam dom dla obłąkanych dla 500 osób. Gmach szpitalny zbudowany przez papieża Grzegorza IV pochodzi z końca XV wieku i zalicza się do najpiękniejszych pomników wczesnego renesansu w Rzymie.

Obie ulice zbiegają się na Piazza Rusticucci, do którego przylega właściwy Plac św. Piotra (Piazza di S. Pietro). Plac ten, stanowiący jakgdyby dziedziniec Bazyliki św. Piotra, ma kształt elipsy i długi jest na 340 metrów i szeroki na 230 metrów, z którą łączy się czworobok. Plac cały okala potężna kolumnada Berniniego, zbudowana olbrzymim kosztem w latach 1655 - 1657. Kolumnada ta składa się z 284 kolumn doryckich i i 88 filarów, ustawionych w czterech rzędach z taką precyzją, że gdy staniemy w jednym z ognisk elipsy, zaznaczonych na bruku okrągłymi kamieniami (tuż koło fontann), widzimy w odpowiednim łuku tylko pierwszy rząd kolumn, przysłaniając dokładnie trzy pozostałe, za nim umieszczone. Między kolumnami giegną trzy przejścia (z tych środkowe tak szerokie, że mogą tam przejechać obok siebie dwa wozy), całość pokryta dachem, którego krawędzią biegnie balustrada z 162 figurami świętych. W środku placu wznosi się obelisk 25 metrów wysoki, który stał niegdyś w cyrku watykańskim, po obu jego stronach zaś fontanny 14 metrów wysokie. Całość sprawia potężne wrażenie i jest godnym wstępem do największego kościoła chrześcijaństwa.

Watykan z Bazyliką św. Piotra - największym kościołem na świecie. Bazylika św. Piotra (S. Pietro di Vaticano) zbudowana została na prośbę papieża Sylwestra I przez cesarza Konstantyna nad grobem św. Piotra, obok cyrku Nerona. Poświęcenie jej odbyło się w 326 roku i mimo, że był to wspaniały i obszerny gmach, otoczony szeregiem kaplic i klasztorów, pracowano w następnych wiekach nad jej rozszeżeniem i upiększeniem. Gdy mimo to z biegiem wieków budowla wiele od czasu powstania ucierpiała, zrodził się pomysł wybudowania nowego kościoła. Nad wykonaniem tego planu radzono długo, papieże zasięgali rady najsławniejszych budowniczych i artystów i po ustaleniu planów, przystąpiono do prac. Kamień węgielny poświęcono w 1506 roku, jednak budowa, którą prowadzili kolejno najwybitniejsi artyści jak Raffael i Michał Anioł, trwała 120 lat, tak iż dopiero w 1625 roku dokonano poświęcenia całego kościoła. W taki posób powstał największy kościół chrześcijaństwa, który długi jest na 137 metrów oraz wysoki na ponad 132 metry, zajmuje powierzchnię 15 160 m2 a w swym wnętrzu może pomieścić 54 tysiące osób.

Fasada, do której prowadzą szerokie schody na 112,5 metra szerokości i 44 metry wysokości, jej szczyt zdobi balustrada z posągami (po 5,57 metra wysokości) Chrystusa i 12 apostołów. W loggji środkowej nad wejściem głównym odbywała się dawniej koronacja papieża, stąd udzielane bywało w dzień Wielkanocy wielkie błogosławieństwo miastu i światu (Urbi et orbi). Przedsionek odznacza się szczególnie piękną ornamentyką,a zwłaszcza stiukowy strop zasługuje na uwagę. W głębi przedsionka po stronie lewej wznosi się konny pomnik Karola Wielkiego, jako założyciela Państwa Kościelnego, po stronie prawej pomnik cesarza Konstantyna, twórcy wolności Kościoła i fundatora Bazyliki św. Piotra. Do wnętrza prowadzi pięć drzwi, z tych ostatnie na prawo, to "drzwi święte" (Porta Santa), które przez 24 lat zamurowane, otwierane są uroczyście tylko w roku jubileuszowym. Brązowe drzwi środkowe, fundowane przez papieża Eugeniusza IV, sporządził w latach 1439 - 1445 artysta Antonio Filarede, przedstawiając w polach środkowych sceny z Pisma Świętego, zaś w obramieniu dając ornament klasyczny ze scenami pogańskimi (Europa, Ganymed, Leda itd.). Drzwi te pochodzą ze starej bazyliki i przeniesione zostały, podobnie jak i mozaika nad nimi, która przedstawia łódź św. Piotra, według rysunku Giotto'a z końca XIII wieku.

Wnętrze sprawia od pierwszej chwili przygniatające wrażenie, które potęguje w miarę jak postępujemy dalej i poznajemy kolejno szczegóły samej budowy i dekoracji. W nawie środkowej, tuż przy wejściu środkowym, w posadzce duża płyta okrągła z porfitu - pochodzi ona ze starego kościoła, gdzie znajdowała się przed wielkim ołtarzem i na niej odbywały się koronacje cesarzy. Olbrzymie filary, o pięknie rzeźbionych głowicach i połączone ze sobą łukami, dżwigają sklepienie. W nyżach stoją posągi założycieli zakonów, przy czwartym filarze na prawo, umieszczono na marmurowym tronie brązową postać św. Piotra, pochodzącą według jednych z V wieku, wedle innych z XIII wieku. Kopuła zaliczana, ze względu na swą wielkość i piękność, do największych arcydzieł architektury, wznosi się nad ołtarzem głównym i kryptą z grobem św. Piotra. Opiera się na czterech potężnych filarach, mających w obwodzie 71 metrów i przez latarnię umieszczoną na szczycie doprowadza światło do środkowej części kościoła. We filarach są nyże i loggie - w nyzach stoją posągi świętej (od lewej ręki ku prawej): św. Andrzej, św. Weronika, św. Helena i św. Longinus. Z loggi nad figurą św. Weroniki pokazywane bywają w czasie uroczystych świąt, największe relikwie, a mianowicie: włącznia Longinusa, którą przebił bok Chrystusa, kawał drzewa Krzyża Świętego, ofiarowany przez cesarzową Helenę, chusta św. Weroniki i głowa św. Andrzeja.

W środku pod kopułą wznosi się ołtarz wielki albo papieski (Altare Papale), przy którym celebrować może tylko papież. Ołtarz stoi wolno na środku kościoła, pod baldachimem, operającym się na czterech kręconych kolumnach z brązu złoconego (wysokość kolumn 29 metrów). Przed ołtarzem znajduje się Konfesja otoczona balustradą, na której płonie stale 69 lamp. Schody po obu bokach, prowadzą na dół, gdzie ustawiono klęczącą postać papieża Piusa VI (dłuta Canovy) i dwie kolumny z figurkami św. Piotra i Pawła. Naprzeciw drzwiczki z brązu złoconego, prowadzą do kaplicy grobowej ze zwłokami księcia Apostołów.

Za ołtarzem wielkim biegnie dalej nawa główna i kończy się absydą. W absydzie stoi tzw. Cathedra Petri (dłuta Berniniego) rodzaj wielkiego pomnika, na którym cztery znacznej wielkości postacie, przedstawiające czterech wielkich Ojców Kościoła, a mianowicie św. Ambrożego, Augustyna, Atanazaego, i Jana Złotoustego, podtrzymują wielki tron brązowy, wewnątrz którego znajduje się dawny drewniany tron biskupi św. Piotra. Na prawo od pomnika tego grobowiec papieża Urbana VIII a na lewo papieża Pawła III.

Po oglądnięciu nawy głównej wracamy z powrotem do drzwi wejściowych i rzuciwszy okiem na całość, skręcamy do prawej nawy bocznej, w której mieszczą się ołtarze i kaplice. Z obrazów oryginalnych Bazylika św. Piotra posiada bardzo niewiele, gdyż dawne oryginały umieszczano w muzeach i galeriach i zastąpione je kopiami mozaikowymi, wykonanymi na miejscu. Nad drzwiami jubileuszowymi umieścił papież Clemens X na pamiątkę jubileuszu 1675 roku mozaikowy obraz św. Piotra. Obok kaplica Capella di Pieta, której nazwę tłumaczy rzeźba Michała Anioła "Pieta", wyobrażająca Matkę Boską ze zwłokami Chrystusa na kolanach, opłakującą śmierć Syna. Dzieło to wykonał wielki artysta w 1499 roku, mając 25 lat i zalicza się ono do jego najlepszych prac młodocianego wieku, w którym pozostawał pod silnym wpływem rzeźby starożytnej. Krzyż marmurowy i aniołowie z brązu, unoszący koronę, nie pochodzą od Michała Anioła, lecz są późniejszym dodatkiem barokowym. W kaplicy tej na lewo znajduje się sarkofag starochrześcijański, w którym był pochowany prefekt rzymski Petronius Probus (zmarł w 395 roku), na prawo kręcony słup marmurowy, pochodzący według tradycji ze świątyni Salomona w Jerozolimie. Służył on Berniniemu jako wzór przy budowie baldachimu nad ołtarzem wielkim. W nawie obok kaplicy na prawo grobowiec papieża Leona XII, na lewo tablica pamiątkowa królowej szwedzkiej Krystyny. Obok ołtarz, z obrazem, przedstawiającym męczeństwo św. Sebastiana, pod najbliższym zaś łukiem na prawo nagrobek papieża Innocentego XII, na lewo margrabiny Matyldy z Tuscii (zmarła 1115 roku) dobrodziejki kościoła, która państwo swoje zapisała papieżom. Dalej na prawo wielka kaplica Najświętszego Sakramentu z żelazną kratą. Pod najbliższym łukiem na lewo skromny grobowiec papieża Grzegorza XIV (zm. 1591 rok), na prawo pomnik Grzegorza XIII (zm. 1585 rok) reformatora kalendarza, noszącego od niego nazwę gregoriańskiego, w przeciwieństwie do juliańskiego, jakiego używał kościół wschodni. Naprzeciw na filarze środkowym ołtarz z obrazem: Komunia św. Hieronima, na prawo kaplica gregorjańska, zbudowana olbrzymim kosztem przez papieża Grzegorza XVI z płaskorzeźbą, przedstawiającą rozszerzenie się wiary chrześcijańskiej. Pod ołtarzem spoczywają zwłoki św. Grzegorza z Naziansu (zm. 390 rok), w ołtarzu obraz cudowny Matki Boskiej (Madonna del Soccorso), pochodzący z dawnej bazyliki. Pod łukiem najbliższym na prawo, nagrobek papieża Benedyktyna XIV, na lewo ołtarz z obrazem: Msza św. Bazylego. Stąd wchodzimy do prawej nawy poprzecznej gdzie odbywały się posiedzenia soboru watykańskiego w 1870 roku, który w skutek wypadków politycznych nie został zakończony. W nawie półkolistej znajdują się trzy ołtarze, z których najciekawszy jest ostatni z obrazem Nic. Poussina: Męczeństwo św. Erazma. Pod łukiem, prowadzącym do przedłużenia nawy bocznej, na prawo sławny pomnik papieża Klemensa XIII wykonany przez Canovę, na lewo ołtarz "Navicella": Chrystus i św. Piotr w łodzi na morzu. Stąd dostajemy się do kaplicy św. Michała Archanioła, z obrazem tytulata, pędzla Guida Reni'ego i św. Petroneli przez Guercino'a. Na lewo pod łukiem nagrobek papieża Klemensa X i obraz: Wskrzeszenie Tabity przez św. Piotra.

Przechodzimy obok absydy nawy głównej do lewej nawy bocznej. Zaraz u wstępu pod łukiem pomnik papieża Aleksandra VIII i obraz Uzdrowienie chorego przez św. Piotra i Jana. Na wprost leży kaplica Cappella della Colonna z cudownym obrazem N. P. M., pochodzący ze starej bazyliki. Pod ołtarzem starochrześcijański rzeźbiony sarkofag marmurowy, przedstawiający Chrystusa i 12 Apostołów - złożono w nim zwłoki papieża Leona II, Leona III i Leona IV. Dalej nad małymi drzwiami nagrobek papieżą Aleksandra VII wykonany przez Berniniego, naprzeciw Ukaranie Szymona Maga, obraz olejny malowany na kamieniu. Wchodzimy do lewej nawy poprzecznej, skąd piękny widok na kopułę i nawę główną Bazyliki św. Piotra. Nawa ta podobnie jak po prawej stronie zakończona półkolisto. Mieszczą się w niej trzy ołtarze z obrazami św. Tomasz, Ukrzyżowanie św. Piotra i św. Walerja. Pod łukiem, prowadzącym do nawy bocznej, znajduje się po stronie prawej wejście do zakrystii a nad nim pomnik papieża Piusa VIII, naprzeciw obraz Śmierć Annaniasza i Safiry. Obok na prawo kaplica klementyńska, zbudowana przez papieża Klemensa VIII. Pod ołtarzem na prawo spoczywają zwłoki papieża Grzegorza Wielkiego, obraz w ołtarzu przedstawia Mszę św. Grzegorza W., na wprost niego nagrobek papieżą Piusa VII przez Thorwaldsena. Zwracamy się na lewo, gdzie na filarze głównym mozaikowa kopia Przemienienia Pańskiego, Raffaela. W łuku nawy bocznej na prawo nagrobek papieża Leona XI, na lewo papieża Innocentego XI według projektu Maratty. Jest on ciekawy dla polaka przez to, że płaskorzeźba na nim przedstawia odsiecz Wiednia przez króla Jana III, z którym papież jeszcze jako nuncjusz w Warszawie poznał się i zaprzyjaźnił. Na prawo wspaniała kaplica chórowa z bogatą stiukową i złotą dekoracją. W kaplicy tej mieści się nagrobek papieża Klemensa XI i dwa chóry z organami.

Pod najbliższym łukiem na prawo, nad drzwiami składane bywały zwłoki ostatnio zmarłego papieża aż do chwili wybudowania dla niego osobnego nagrobka. Naprzeciw na lewo nagrobek papieża Innocentego VIII. Dalej na prawo ołtarz z obrazem: matka Boska udaje się do świątyni, pod łukiem zaś na prawo drzwi prowadzące wejścia na kopułę. Nad drzwiami tymi umieszczony jest pomnik Marii Klementyny Sobieskiej, wnuczki króla Jana III, a żony Jakuba III, pretendenta do korony angielskiej, zmarłej w Rzymie w 1735 roku. Niewielki ten pomnik ozdobiony jest mozaikowym portretem zmarłej królewiczówny polskiej. Naprzeciw nagrobek ostatnich Stuartów dłuta Canovy. W ostatniej na prawo kaplicy chrzcielnej, duża chrzcielnica, sporządzona z porfirowej pokrywy sarkofagu starożytnego, pochodzącego według podania z Mausoleum Hadrjana (Zamek św. Anioła), w ołtarzu obraz: Chrzest Chrystusa.

Z lewej nawy bocznej prowadzą wejścia do zakrystii i skarbca i na kopułę. Windą lub schodami, wzdłuż których wmurowane są tablice pamiątkowe, odnoszące się do wybitnych osobistości zwiedzających kopułę Bazyliki św. Piotra, dostajemy się na obszarny dach, który sam uzmysławia dostatecznie wielkość kościoła. Znajdują się na nim kopuły kaplic i małe domki z ogródkami, służace jako mieszkania służby i robotników. Z dachu jest piękny widok na plac św. Piotra i najbliższe otoczenie Watykanu. U nasady kopuły, której obwód w tym miejscu wynosi 192 metry a wysokość 94 metry, znajdują się wejścia do wnętrza. Z galerii wewnętrznej, wspaniały widok na wnętrze kościoła, seroentynowo zaś wijące się schody, pomiędzy powłoką metalową a sklepieniem kopuły od zewnątrz, prowadzą aż do latarni, skąd po drabince można dostać się do bani miedzianej, na której osadzony jest krzyż. Z latarni kopuły rozpościera się najpiękniejszy w Rzymie widok na miasto i okolicę. Widać całe miasto i Kampanię rzymską aż po morze i Apeniny, dlatego też nie należy sobie oszczędzić trudu, połączonego ze wspinaniem się na taką wysokość, gdyż widok nagrodzi wszystko.

Pałac watykański stanowiący mieszkanie papieża, jest jedną z największych budowli świata tego rodzaju. Początki są jego skromne, gdyż właściwy pałac papieski znajdował się od najdawniejszych czasów na Lateranie, którego kościół jest po dziś dzień katedrą biskupa rzymskiego. Na Watykan przenieśli się papieże dopiero w końcu XIV wieku po powrocie z niewoli awiniońskiej, w czasie której stary pałac laterański uległ zniszczeniu. Papież Mikołaj V, który pierwszy podjął myśl budowy nowej Bazyliki św. Piotra, postanowił w 1450 roku z małego pałacu obok kościoła stworzyć największą w świecie rezydencję, w której oprócz własnego pałacu, chciał pomieścić wszystkie urzędy i mieszkania kardynałów. Plan ten udało się w znacznej mierze urzeczywistnić jeszcze za rządów tego papieża, tak iż następcy jego tylko wykańczali i uzupełniali potężną budowlę. Dziś Pałac watykański zajmuje przestrzeń 55 tysięcy metrów kwadratowych z czego 22 tysiące przypada na 20 wewnętrznych dziedzińców. Ilość sal, kaplic i pokoi wynosi około tysiąca z czego mieszkania zajmują tylko drobną część, reszta przypada na sale reprezentacyjne i olbrzymie zbiory naukowe.

Watykan na podstawie włoskiego prawa gwarancyjnego z 1871 roku jest eksterytorialny i podlega władzy papieża. Papież posiada własną gwardię szwajcarską, liczącą około 100 ludzi, która w malowniczych strojach średniowiecznych strzeże wszystkich bram pałacu i spełnia służbę bezpieczeństwa. Rekrutuje się ona z obywateli szwajcarskich, odbywających służbę na zasadzie osobnego konkordatu papieża z rządem związkowym.

Główne wejście do pałacu watykańskiego znajduje się u wylotu kolumnady po stronie prawej, przy bramie brązowej (portone di Bronzo). Strzeżona jest ona przez gwardię szwajcarską, która przepuszcza tylko osoby, udające się na audiencję. Z korytarza schody na prawo (Scala Pia) prowadzą na dziedziniec św. Damazego (Cortile di S. Damaso), otoczony z trzech stron loggiami, budowanymi przez Bramantego, a częściowo przez Raffaela zrobionymi. Skrzydło, w którym mieszka papież i gdzie udziela audiencji, znajduje się na prawo od wejścia.
W artykule Włochy przyczepą kempingową: Podróżowanie, Koszty, Atrakcje zamieszczony został link reklamy do programu partnerskiego porównywarki ubezpieczeń OCAC/NNW online. Korzystanie z tego kalkulatora pozwoli rozwijać blog o kolejne publikacje związane z rynkiem motoryzacyjnym, a w szczególności tworzyć interesujące artykuły o samochodach osobowych, przyczepach czy elektromobilności w Polsce.
TAGI
turystyka przyczepy kempingowe włochy rzym autostrada paliwo benzyna koszty ceny roma italia zwiedzanie turystyka podróże
OPINIE
Napisz Opinię: Włochy przyczepą kempingową: Podróżowanie, Koszty, Atrakcje
Opinię dodajesz jako anonimowy użytkownik! Możesz Założyć Konto oraz Zalogować się
Administratorem powierzonych danych osobowych jest Marter Marcin Jankowski z siedzibą w Łask, ul. Kasztanowa 6. Państwa dane osobowe przetwarzane są w celu wykonania wybranej poprzez akceptację regulaminu Usługi. W serwisie informacyjnym UniMarter.com wszystkie dane podajesz dobrowolnie. Ich nie podanie będzie wiązało się jednak z odmową wykonania Usługi. Szczegółowe informacje na temat przetwarzania Twoich danych znajdziesz w Polityce Prywatności.
POPULARNE
›  Łask: Wypożyczalnia i Sklep Przyczepy Samochodowe do 750 KG
›  Jak zarejestrować przyczepę samochodową i tanio ubezpieczyć?
›  Przyczepa lekka na resorach z amortyzatorem do samochodu osobowego
›   Holowanie przyczepki samochodowej 2018: Prawo jazdy B, B96, B+E
›  Jak wypromowałem stronę internetową PrzyczepyMarter.pl w Google?
›  Przyczepy Kempingowe: Jak kupić tanio? Podróżowanie przyczepą
›  Przyczepy do samochodów osobowych: gdzie kupić i jak konserwować?
›  Ogłoszenia: Laweta samochodowa Sprzedam! Waga, wymiary i cena.
›  Przyczepa podłodziowa Neptun do transportu łodzi i skuterów wodnych
›  Jaka przyczepa na budowę? Prace budowlane dla początkujących
›  Hamulec najazdowy AL-KO w nowych przyczepach samochodowych Neptun
›  Czy można ciągnąć przyczepę dwuosiową na kat. B prawa jazdy?
›  Włochy przyczepą kempingową: Podróżowanie, Koszty, Atrakcje
›  Wakacje: Jazda z przyczepą kempingową technika i bezpieczeństwo!
›  Przyczepą kempingową na Nordkapp: Atrakcje Szwecja i Norwegia
›  Ekonomiczna jazda z przyczepą kempingową na wakacjach po Europie!
›  Jaką wybrać przyczepkę do auta? Przyczepy z hamulcem najazdowym
›  Ubezpieczenia OC Online: Jak Płacić Niskie Składki za Samochód?
›  Udane wakacje rodzinne z przyczepą kempingową przez Słowację!
›  Przyczepy Niewiadów: Kultowa przyczepa kempingowa z Polski
›  Stacja Benzynowa ViaToll: Gdzie Kupić dla Przyczep Samochodowych
›  Tema: Przyczepy Samochodowe ze Świdnika i Wasze Opinie o Modelach
›  Przyszłość samochodów elektrycznych w Polsce. Przegląd rynku!
PRZYCZEPY
Wybierz przyczepki do samochodu osobowego w Łasku - Łodzi - Warszawie?
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N13-305 multi
NEPTUN PRZYCZEPY PLATFORMY//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N13-305 multi [GN155]

  Cena brutto (z VAT) 5000.00 PLN
  2 produkty dostępne
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N7-253 tw
NEPTUN PRZYCZEPY TRAILWOOD//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N7-253 tw [GN115]

  Cena brutto (z VAT) 3000.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N07-253 bois
NEPTUN PRZYCZEPY TRAILWOOD//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N07-253 bois [GN197]

  Cena brutto (z VAT) 4200.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Podłodziowa N7-17 navy
NEPTUN PRZYCZEPY PODŁODZIOWE//SKLEP

Neptun Przyczepa Podłodziowa N7-17 navy [GN034]

  Cena brutto (z VAT) 3100.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N7-263 rt
NEPTUN PRZYCZEPY RUSTIK//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N7-263 rt [GN158]

  Cena brutto (z VAT) 2500.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N07-263 2 pro
NEPTUN PRZYCZEPY PRO//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N07-263 2 pro [GN203]

  Cena brutto (z VAT) 5550.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N7-263 ptw
NEPTUN PRZYCZEPY PRATIK//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N7-263 ptw [GN104]

  Cena brutto (z VAT) 2150.00 PLN
  1 produkt dostępny
PrzyczepyMarter Neptun Przyczepa Samochodowa N5-146 city
NEPTUN PRZYCZEPY CITY//SKLEP

Neptun Przyczepa Samochodowa N5-146 city [GN047]

  Cena brutto (z VAT) 1530.00 PLN
  Produkt na zamówienie
OPINIE
›  Przyczepy Niewiadów: Kultowa przyczepa kempingowa z Polski przez przyczepymarter
›  Przyczepy Niewiadów: Kultowa przyczepa kempingowa z Polski przez anonimowy
›  Udane wakacje rodzinne z przyczepą kempingową przez Słowację! przez anonimowy
›  Ekonomiczna jazda z przyczepą kempingową na wakacjach po Europie! przez anonimowy
›  Czy można ciągnąć przyczepę dwuosiową na kat. B prawa jazdy? przez anonimowy
›   Holowanie przyczepki samochodowej 2018: Prawo jazdy B, B96, B+E przez przyczepymarter
›   Holowanie przyczepki samochodowej 2018: Prawo jazdy B, B96, B+E przez anonimowy
Polityka prywatności Regulamin serwisu Mapa serwisu Kontakt Ubezpieczenia
YouTube Facebook Twitter
Polski English Deutsch
© 2018 PrzyczepyMarter.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Sklep PrzyczepyMarter.pl
95-082 Przygoń, Łąkowa 3, gmina Dobroń, Łódzkie
Telefon: +48 696 426 746 • E-mail: blog@przyczepymarter.pl
PrzyczepyMar
ter